![](https://www.termedia.pl/f/pages/41165_4c29ef9faa89b37fb1fa83323bce2c7e_blog.jpg)
Glikokortykoterapia zwiększa ryzyko nadciśnienia tętniczego
Działy:
Doniesienia naukowe
Aktualności
Choroby sercowo-naczyniowe stanowią jedną z wiodących przyczyn śmiertelności w populacji chorych na reumatoidalne zapalenie stawów (RZS). Zwiększone ryzyko sercowo-naczyniowe jest wynikiem nałożenia się na tradycyjne czynniki ryzyka, czynników związanych z chorobą podstawową – przewlekłym stanem zapalnym, czy niepożądanymi skutkami stosowanego leczenia między innymi glikokortykoterapii i niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.
Wyniki retrospektywnego badania kohortowego na próbie ponad 17,7 tys. chorych na RZS, którzy w chwili rozpoznania choroby stawów nie mieli współistniejącego nadciśnienia tętniczego wykazały, że terapia glikokortykosteroidami (GKS) – szczególnie w dawce dobowej ≥7,5mg prednizonu (lub innego GKS w równoważnej dawce) istotnie zwiększa ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego (NT).
Za kryterium rozpoznania NT przyjęto ciśnienie skurczowe ≥ 140 mm Hg i ciśnienie rozkurczowe ≥ 90mmHg obserwowane w dwóch kolejnych pomiarach w ciągu roku oraz wystąpienie innego zdefiniowanego nadciśnienia tętniczego wymagającego włączenia farmakoterapii. Średnia wieku badanej populacji wynosiła 56,3 ± 12,7 lat. Blisko 42% chorych w okresie obserwacji miało włączone GKS (osoby te częściej były palaczami i miały schorzenia współistniejące). Częstość przypadków NT wynosiła w całej analizowanej populacji 64/1000 pacjentolat, natomiast wśród chorych otrzymujących GKS - 87,6 przypadków/1000 pacjentolat (vs. 59,7 przypadków/1000 pacjentolat u chorych bez ekspozycji na GKS). Stosowanie GKS związane było z 17-% ryzykiem wystąpienia NT.
Ryzyko wystąpienia NT wzrastało istotnie przy stosowaniu dawki ≥ 7,5 mg prednizonu i zwiększało się wraz ze zwiększeniem stosowanej dawki GKS. Co jest niepokojące, ponieważ około 40% chorych na RZS otrzymujących GKS, u których rozpoznano NT – nie było z tego powodu leczonych, a u niemal 30% nie monitorowano ciśnienia tętniczego w okresie pierwszych dwóch lat od rozpoznania.
Wnioski płynące z omawianego badania wskazują na konieczność monitorowania ciśnienia tętniczego u chorych leczonych GKS oraz wdrożenie farmakoterapii w sytuacjach tego wymagających. Stosowanie dawki dobowej ≥ 7,5mg w przeliczeniu na prednizon znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego u chorych na RZS, co w kontekście obciążenia ryzykiem sercowo-naczyniowym tej grupy pacjentów, nakazuje odpowiednie monitorowanie aktywności choroby i dostosowywanie dawki GKS do aktualnych potrzeb.
Za kryterium rozpoznania NT przyjęto ciśnienie skurczowe ≥ 140 mm Hg i ciśnienie rozkurczowe ≥ 90mmHg obserwowane w dwóch kolejnych pomiarach w ciągu roku oraz wystąpienie innego zdefiniowanego nadciśnienia tętniczego wymagającego włączenia farmakoterapii. Średnia wieku badanej populacji wynosiła 56,3 ± 12,7 lat. Blisko 42% chorych w okresie obserwacji miało włączone GKS (osoby te częściej były palaczami i miały schorzenia współistniejące). Częstość przypadków NT wynosiła w całej analizowanej populacji 64/1000 pacjentolat, natomiast wśród chorych otrzymujących GKS - 87,6 przypadków/1000 pacjentolat (vs. 59,7 przypadków/1000 pacjentolat u chorych bez ekspozycji na GKS). Stosowanie GKS związane było z 17-% ryzykiem wystąpienia NT.
Ryzyko wystąpienia NT wzrastało istotnie przy stosowaniu dawki ≥ 7,5 mg prednizonu i zwiększało się wraz ze zwiększeniem stosowanej dawki GKS. Co jest niepokojące, ponieważ około 40% chorych na RZS otrzymujących GKS, u których rozpoznano NT – nie było z tego powodu leczonych, a u niemal 30% nie monitorowano ciśnienia tętniczego w okresie pierwszych dwóch lat od rozpoznania.
Wnioski płynące z omawianego badania wskazują na konieczność monitorowania ciśnienia tętniczego u chorych leczonych GKS oraz wdrożenie farmakoterapii w sytuacjach tego wymagających. Stosowanie dawki dobowej ≥ 7,5mg w przeliczeniu na prednizon znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego u chorych na RZS, co w kontekście obciążenia ryzykiem sercowo-naczyniowym tej grupy pacjentów, nakazuje odpowiednie monitorowanie aktywności choroby i dostosowywanie dawki GKS do aktualnych potrzeb.